RIZA AFSAR

Free Web Hosting Provider - Web Hosting - E-commerce - High Speed Internet - Free Web Page

HACI HAMZA SULTAN HAZRETLERİ : ( 1420 - 1500) Şekak-i Numaniye ve Sicil-i Osmaniye kayıtlarına göre Fatih Sultan Mehmet Han zamanında yaşayan Şeyh Seyyit Yahya'nın müritlerinden olan Hacı Hamza Sultan'ın (1420-1500) yılları arasında yaşadığı Kadiri Tarikatına mensup olup, Horasan'dan İstanbul'a gelip ilim, irşad ettikten sonra bugünkü türbesinin bulunduğu Hoşislamlar mevkiine gelip yerleştiği bilinmektedir. Kendisini bir din alimi olarak yetiştiren Hamza Sultan bunu yeterli görmeyerek tıp, matematik gibi müspet ilimleri de tahsil etmiş ve bu konularda kendini alim seviyesinde yetiştirmiştir. Tahsil ettiği ilimi kendisine saklamayan ilmini ve bildiklerini başkalarına yaymayı amaçlayan Şeyh Hacı Hamza Sultan bugünkü Atkaracalar'ın çarşı merkezinde bulunan ve kendi adıyla anılan caminin ve tam karşısında da bir medresenin yapılmasını temin etmiştir. Caminin yapılış amacı o günlerde Atkaracalar civarında 5-6 değişik mevkii de yaşayan insanların Cuma namazlarını bir arada kılabilmeleridir. Ayrıca bu caminin halen bulunduğu yere yapılmış olması bugünkü Atkaracalar'ın kuruluşunun başlangıcı olmuş ve civarda ki küçük yerleşim yerlerinde ki insanlar buraya toplanarak bugünkü Atkaracalar'ın kurulmasını sağlamışlardır. Şeyh Hacı Hamza Sultan Hazretlerinin yapmış olduğu cami 1960'lı yılların başında yıkılarak Atkaracalar'lıların büyük gayret, feragat ve yardımları ile bugünkü haliyle yeniden yapılmıştır. Caminin içinde Hamza Sultan Hazretlerinin talebeleri olarak bilinen Habib-i Karamani ve altı arkadaşının türbeleri vardır.Bu türbe civarda "YEDİLER" adıyla tanınmaktadır. Cami ile birlikte inşaa ettiği medresenin 30 kişilik yatakhanesi ve büyük bir dershanesi bulunmakta ve gündüz bu dershanede talebelerine müspet ilim dersleri veren Hacı Hamza Sultan geceleri de medresenin alt katında tarikat çalışmaları yapmaktaydı. Dışarıdan gelen talebelerin tüm ihtiyaçları Atkaracalar'lı hayırseverler tarafından karşılanırdı. Şeyh Hacı Hamza Sultan Hazretleri medresede bu çalışmaları yaparken bugünkü Hoşislamlar'da da akıl hastaları için bir tedavi merkezi kurmuş, burada akıl hastalarına müzikli tedavi yöntemi uygulamış ve bunda da başarılı olmuştur. Tüm bu çalışmalarının yanı sıra Hamza Sultan ilmini kitap haline getirmeye çalışmış ve çok sayıda dini ve ilmi eserler yazmıştır. Şeyh Hacı Hamza Sultan Hazretlerinin yazdığı tüm ilmi ve dini kitaplar Atkaracalar' daki medresesinde ve İstanbul Darülaceze Kütüphanesinde saklanmakta iken Darülaceze Kütüphanesinde 1925'de ve Atkaracalar'daki medresede de 1927'de çıkan yangınlarda tamamen yanmışlardır. Bir örneği daha bulunmayan bu eserlerden bugün maalesef yararlanabilme imkanı yoktur. Hacı Hamza Sultan'a ait tarikat sancağı yöremizde Ilgaz Yerkuyu Şeyhi olarak tanınan zata devredilmiş ve onun müritlerince 1927 yılına kadar muhafaza edilmiştir. Hamza Sultan Hazretlerinin Atkaracalar Dumanlı Dağları eteklerinde Hoşislamlar mevkiinde bulunan türbesi her gün yüzlerce kişi tarafından ziyaret edilmekte ve her yıl Haziran ayının son haftasında adına Geleneksel Hoşislamlar Şöleni düzenlenmektedir.

ÇAMDİBİ TÜRBESİNİN TARİHÇESİ :Çankırı Vilayetinin Ilgaz Kazası’nın Kayı Köyünde bulunan ve tarihi çok eski olduğu bilinen caminin yapılışı kuvvetli bir rivayete göre ’ dilden dile günümüze kadar aşağıda bahsedildiği şekilde anlatılmaktadır.

Caminin yapılışına geçmeden önce caminin giriş kapısının üzerinde bir hadis yazılı olup. ayrıca Resulullah (SAV)in ismi yazılıdır, Ayrıca camiyi inşa eden şeyhlerden ikisinin (Muharrem-- Mahmut)diye isimleri yazılı olup, hitabenin alt iki satırı okunmamaktadır. Ayrıca yazının altında (719) rakamlı tarih yazılı olup, hicri mi, miladi mi olduğu anlaşılmamıştır. Ankara dan gelen evkaf memurlarının tetkiki neticesinde ayni durum tespit edilmiş olup, resimleri çekilerek gereken notlar alınmıştır.

Zamanla onarımlar neticesin de caminin tarihi özelliği bozulmuştur. Caminin yapılışı rivayete göre şöyledir.

Yukarı da yazılan cami kapısı üzerinde yazılı olan tarihte Horasanın Kayı boyu Türklerinden olduğu bilinen veya sanılan Allah dostu (üç zat) Kayı köyüne gelirler. Şeyh olan üç zat köye cami yapmaya karar verirler. Caminin inşasında kullanılacak olan taşları cami yapılacak yere gündüz taş çekmezlermiş. Gündüz cami inşaatıyla meşgul olurlarmış. Köy halkı bu taşları nereden nasıl getirdikleri hususunda kendi aralarında merak etmişler. Bu merakları gün geçtikçe şüphe ve dedikoduya dönmüş, bunlar gece biz uykuda iken öküzlerimizi damdan çıkartıyorlar, sonrada getirip bağlıyorlar diye düşünmeye başlamışlar. Köylünün birisi gece uyumamış, gözcülük yapmış. Gece cami inşaatı önünde taş yüklü kağnıda geyiklerin koşulu olduğunu görmüş, bu durumu sabahleyin köy halkına anlatmış. Neticede bu zatlar hakkında yanıldıkları ve hata ettikleri ortaya çıkmış. Köy halkının önceki fesat ve kuşkucu tutumu ve dedikodu dolu sözleri Allah dostu olan bu şeyhlerin üzülmesine sebep olmuş.

Cami yapılıp bitmesinden sonra, şeyhlerden biri beni bu köye defnetmeyin, köyün kenarına tabutumu koyun diye vasiyet eder, Bu şeyhin adı cami kapısı üzerinde yazılı olan (şeyh Muharrem şeyh Mahmut) isimlerinden birisi olduğu sanılmaktadır. Vasiyet eden şeyhin vefatı üzenine köylüler tabutunu köyün dışında olan ve taşın üzenine koyarlar ve aralarında konuşurlar ve köye defnetmeye karar verirler. Fakat, bir türlü tabutu taşın üzeninden kaldıramazlar ve uğraşırlarken tabuttan meftanın kolları çıkar, taşı kucaklar ve hatta taşa parmakları gömülür. Bu durumu gören köylüler tabutu bırakıp köye dönerler, vasiyette olduğu gibi (7) zat gelir tabutu aldığı gibi kaybolurlar. Tabutu alan yedi kişinin Atkaracalar Köyünde yatan Yediler olduğu sonradan anlaşılmıştır.

Kayı köyünün dışında bulunan üzerine şeyhin tabutu konan taş üzerinde halen parmak izleri görülmektedir. Köy halkı o taşın adını Kucaklama Taşı koymuşlardır. Halen bu adla anılmaktadır. Bu taşın üzerinden tabutu alan Yediler, tabutu Atkaracalar’a getirip köyün doğusunda bulunan çamdibine defnederler. Rivayete göre köylü mezara çamdibi Dede adını vermişlerdir. Çamdibi Dedenin defnedilmesini takip eden her sene Kayi Köyünden birilerinin ahırından bir öküz cıkar, kaçar vaziyette bağırarak Atkaracalar Köyüne kendiliğinden gelir, çamdibi Dede’nin mezarinin dibinde sessizce yatar. Atkaracalılar, öküzü keser kurban ederler fakire, yetime, dula dağıtırlar.

Zamanla ahlakın bozulması neticesinde,önceki niyet, duygu ye düşünceler değişerek. istismar edilmiş, gelen öküz kesilerek eti içki sofralarında yenmiş, fakir yenine Beyler yemiş olduğundan bir daha öküz gelmemiştir.